Neuroterapia i kinezjologia stosowana w zaburzeniach układu ruchu · Część 1 z 6
Test mięśniowy
Test kinezjologiczny, wykorzystywany w fizjoterapii do oceny zaangażowania konkretnego mięśnia lub grupy mięśniowej, może dostarczyć znacznie więcej informacji, niż początkowo się wydaje.
~4 min czytania
Czym jednak oficjalnie jest test kinezjologiczny?
Test kinezjologiczny to funkcjonalny test manualny służący do oceny integralności łuków odruchowych, koordynacji nerwowo-mięśniowej oraz kompensacji posturalnych.
Badanie polega na zastosowaniu przez terapeutę kontrolowanego nacisku, podczas gdy pacjent próbuje utrzymać określoną pozycję. Jakość odpowiedzi — utrzymanie napięcia, osłabienie, drżenie czy opóźnienie reakcji — stanowi podstawę interpretacji klinicznej.
W metodzie Applied Kinesiology test mięśniowy jest narzędziem oceny funkcjonalnych zależności pomiędzy układem mięśniowym, narządami wewnętrznymi, układem nerwowym oraz procesami biochemicznymi.
Zakłada się, że zmiana napięcia testowanego mięśnia odzwierciedla zdolność adaptacyjną organizmu do określonego bodźca — strukturalnego, chemicznego lub emocjonalnego.
Metodologia ta jest standaryzowana przez środowisko skupione wokół International College of Applied Kinesiology.
Test kinezjologiczny jest dla mnie sposobem rozkładania zgłaszanej dolegliwości na czynniki istotne w sesji terapeutycznej.
Weźmy przykład kłucia w obrębie obręczy barkowej. Możemy ustawić staw w określonych pozycjach testowych, które pozwalają ocenić napięcie konkretnego mięśnia. Już samo ułożenie przed wykonaniem testu może dostarczyć wielu informacji. Jeśli ból pojawia się w momencie ustawienia, bywa to wystarczający sygnał, aby rozpocząć pracę terapeutyczną ukierunkowaną na ten bolesny wzorzec ruchu.
Test pozwala również ocenić, czy dana struktura prawidłowo pełni swoją funkcję — czy wyjściowo jest w stanie podjąć napięcie wobec niewielkiej, zewnętrznej siły. A jeśli tak, sprawdzamy, czy układ nerwowy właściwie zarządza odpowiedzią w reakcji na odruch ucieczki.
Dzięki temu narzędziu jesteśmy w stanie ocenić, jakie mechanizmy leżą u podstaw objawu — a nie jedynie gdzie jest on zlokalizowany.