Odruch ucieczki w badaniach kinezjologicznych to obserwacja reakcji motoryczno-nerwowej organizmu w obliczu natychmiastowego, krótkotrwałego bodźca bólowego. Utrata siły mięśniowej — czyli jego osłabienie — jest wynikiem aktywacji mechanizmu odruchowego układu nerwowo-mięśniowego.
Co obserwujemy podczas odruchu?
W skrócie chodzi o pewien rodzaj aktywacji, który wyzwala odpowiedź na bodziec bólowy ze strony układu nerwowego. Dzięki temu można interpretować, czy pojawia się aktywacja odruchu ucieczki i ocenić jakość adaptacyjną organizmu.
Podczas wystąpienia odruchu ucieczki obserwujemy zmiany w grupach mięśniowych odpowiadających za ruch. Analiza tego łańcucha pomaga interpretować „kompensacyjne" wzorce, które pojawiają się z czasem.
Dlaczego to ważne klinicznie?
Jeśli posłużymy się przykładem z obręczy barkowej — gdy pacjent odczuwa ból lub ograniczoną ruchomość w pracy nad głową, możemy podejrzewać, że mięśnie stożka rotatorów nie pracują optymalnie.
Test pozwala sprawdzić, czy dany mięsień wyjściowo „słucha" układu nerwowego — czy jest w stanie utrzymać napięcie wobec zewnętrznej siły. A następnie: czy po bodźcu bólowym układ nerwowy zmienia swoją odpowiedź i w jaki sposób.
Ta zmiana — przed i po bodźcu — dostarcza informacji o mechanizmie dysfunkcji, nie tylko o jej lokalizacji.
